No Stay, No Go?

Ik ben er al redelijk ver in. In HET proces.
Ik heb momenteel al de instelling "er sluit een deur, maar er wordt een andere geopend".
En zo is het natuurlijk ook.
Als ik een keuze heb gemaakt dan sta ik daar ook compleet achter.
Dus toen ik moest kiezen uit 2 kwaden heb ik dat gedaan.
Naarmate de datum dichterbij komt voel ik het steeds meer als een nieuwe uitdaging. Mijn huidige bezigheid doe ik nog voor 110 %, maar niet meer voor 200 %. Mijn ogen zijn gericht op die spannende tijd die komen gaat en ik heb al cursussen gevonden die ik wil gaan doen. De mogelijkheid om een soort van stage te lopen heb ik ook al overwogen en dat ga ik natuurlijk proberen te regelen. Ik ben voor het eerst sinds jaren weer vol enthousiasme voor iets.
Kortom, naar mijn idee heb ik mijn blik goed vooruit gericht. De beslissing is nl. genomen, al moet ik nog wel even daadwerkelijk mijn handtekening zetten. Vrijdag 27 november komt snel dichterbij. Afscheid is onafwendbaar. En na mij zullen veel meer mensen het veilige nest ( moeten) verlaten.

Maar wat moet ik dan met de volgende opmerking:
"als je toch nog zou willen overwegen te blijven, dan weet ik nog een mooie vacature".

Geluk

Ik prijs mezelf elke dag erg gelukkig. Heb eigenlijk niets noemenswaardig om mijn beklag over te doen. Heb een fijn gezin, leuke familie en vrienden, leuk werk, lekker huis en een spannende toekomst.
Het enige wat ik niet of nauwelijks heb is geluk in de loterij.
Al jaren doe ik mee aan de 2 maandelijkse BankGiroloterij en met een clubje van (oud) bankmedewerkers doen we mee aan de Grote Vis loterij.
Die grote oranje vis is nog steeds niet in onze tuin op het droge gevallen.
Aan die andere verneukeratieve loterij, de zgn PostcodeLoterij doen wij niet mee. Want als je ooit wilt stoppen dan durf je niet want je komt het te weten als later blijkt dat er op je adres alsnog een prijs is gevallen.
Gisteren ging Manlief een tankje brandstof scoren en zag dat hij iets goedkoper uit was bij de Firezone. Dus hij wil zijn pasje pakken om te gaan beginnen, crosst er een dame in een rood Firezone- autootje op hem af en zegt dat hij deze tankbeurt met een max. van 50 liter kado krijgt!
Bingo! In de pocket! Toch leuk.
Dan vandaag maar meedoen aan de loterij op de Open Dag van de Manege. Jawel 2 van de 6 lootjes hadden prijs!
Helaas ging de grote prijs aan onze neus voorbij, maar het wordt misschien tijd om nog een extra Staatslot te kopen.
Hmm je weet maar nooit!

Ahum

Ik kon het niet laten: mijn camperblog is weer hersteld in ere. Voor de liefhebbers!

The day after

Je weet het eigenlijk wel, maar je beseft het je pas achteraf.
Ik wist wel dat er een heleboel van mij aan de luie kant waren.
Dat ze met zijn velen zijn wist ik ook nog wel.
Maar dat je ze allemaal tegelijk kon voelen weet ik nu.

De eerste keer viel het zo ontzettend mee. Pas na 3 dagen merkte ik wat.
Gisteren was mijn tweede les. En dit keer een echte, geen gehobbel en hopen dat je standvastig blijft, nee het echte werk.
Misschien komt het daardoor wel.
Dat ik van de bal van mijn voet tot aan mijn hoofd ALLE spieren in mijn lichaam voel.
Ik hoop dat ik morgen, second day after, nog mijn bed uit kan rollen.
Heb Hubbie al aangegeven dat hij me dan maar een zetje moet geven.

Antiflu

Ik ben thuis. Ik ben officieel ZIEK gemeld.
Gisteren knalde mijn kop bijna uit elkaar. Hoest me af en toe de longen uit mijn lijf. Het zweet breekt me bij tijd en wijle uit. Ben ontzettend sloom. Mijn holtes ten hoogte van mijn jukbeenderen doen auw en mijn kaak reageert alsof hij 3 weken continu in werking is geweest en wel een smeerbeurt kan gebruiken. En dan praat ik nog maar niet eens over mijn Zululip.
Dan wordt er geopperd dat het misschien de M. griep is.
Dacht het niet.
Want dat hoesten heb ik al maanden. Sloom ben ik wel vaker. Zweet uitbreken?
Ik ga al richting overganggerechtigde leeftijd.Mijn hoofd kan ook exploderend aanvoelen vanwege de onzachte botsing met de zwembadmuur. Aangezien mijn eetlust niet drastisch verminderd is kan het ook zijn dat mijn kaken te druk zijn met malen.

Hoe dan ook: IK HEB GEEN GRIEP!

Want volgens mij kon ik dan allereerst niet mijn bed uitkomen en ten tweede had ik het ook niet kunnen opbrengen om dit blogje te maken.

Sorry even het zweet van het toetsenbord vegen.

Morgen probeer ik de buitenwereld weer te betreden, want ik wil natuurlijk niet mijn 2de paardrijles missen. No way!