Vreemd gaan

Omdat het nu wel eens tijd wordt dat ik wordt uitgenodigd voor een soort van sollicitatiegesprek lijkt het me verstandig om maar weer eens wat aan mijn haardos te laten doen.

Wel hard nodig want de huiskapper, van het vrouwelijke deel van dit huishouden, is er een half jaartje uitgeweest om een kind eruit te wurmen en een beetje te wennen aan het moederschap . Onderwijl hebben we geen ander naarstig knippend vrouw(elijk) mens met een bezoekje vereerd.

Snel een afspraak gemaakt voor Kiddie en ik dacht vanmorgen mijn "prijs" in ontvangst te nemen en zgn. "vreemd "te gaan.

Aangekomen bij de kapsalon met een naam die enige samenwerking vermoed staan de jongedames buiten al rokend te wachten op de klant.

"Pak maar even koffie hoor, we komen er zo aan".

Het klinkt erg vriendelijk, maar voelt anders.

Uiteindelijk neem ik plaats in de kapperstoel en keuvelen we een beetje.
Onderwerpen als stemmen en wel of geen drukte in de zaak vallen niet geheel in goede smaak. En ik bedoelde het zo goed. Ik had toch ook kunnen zeggen: "wat een bullshit dat je geen tijd hebt om te stemmen. Je moet prioriteiten stellen. In de tijd dat je voor de deur stond te paffen had je al 3 x je stem kunnen uitbrengen. Wees blij dat we stemrecht hebben, domme blonde doos." Maar dat heb ik niet gezegd. Ze was ondertussen met iets scherps in mijn haar aan het wroeten. Ik kijk dus wel uit.

Mijn haar krult nogal. Dat probeer ik in te dammen, maar zo'n kapstertje moet natuurlijk weer uitpakken en pleurt er allerlei fantasievolle meuk in en zorgt dat ik aan het einde van de rit een he-le-boel kleine krulletjes heb.

Ik kon het niet laten en zei "ik lijk wel een poedel".

Ik ben bang dat we geen band voor het leven hebben gesmeed.

Niets

Het weekje is weer goed begonnen.
Manlief is hondsmoe en hangt tegen oververmoeidheid aan.
Tevens gaf hij aan dat auto nr. 2 wel erg aan het roesten is en dat er een andere moet komen. Dat het gevaarte motorisch nog prima is geeft hij toe, maar hij had ook al stiekem gezien dat er een leuke Alfa te koop is.
"Tactvol" zei ik dat we best met een auto minder kunnen, want ons wagenpark slokt een groot deel van onze maandelijkse inkomsten op. Dan moet ik maar gewoon iets vaker op de fiets en hijzelf op de motor. Spaart ook weer een sportschool uit. Toegegeven zijn argument dat dat prima kan in de zomer, maar minder in de herfst en winter, is er een van het sterke soort. Nog maar even over nadenken.
Vanmorgen gaf ook onze "Annie"er de brui aan. Waarom die machines het na een paar jaartjes alweer voor gezien houden is mij een raadsel. Die hebben blijkbaar lak aan "werken tot aan je pensioen" en besluiten gewoon dat het tijd is geworden voor de WAO. Maar ze is nog niet door de keuring dus wellicht kunnen we haar nog enigszins tot leven wekken.
Na al deze , geldverslindende, narigheid heb ik alvast een poging gedaan om weer wat ruimer bij kas te komen zitten en 2 sollicitaties de deur uit gedaan. We zijn benieuwd en verwachten niets. Maar dan ook helemaal NIETS.

Zaterdagvulling

Er zijn van die dagen dat veel mensen iets leuks plannen. Dan wil het ook nog wel eens voorkomen dat er teveel activiteiten zijn om in die ene dag bij te wonen. Zo ook vandaag.

Met vriendin G. had ik afgesproken dat ik mee zou gaan met haar PV uitje ( Bottervaren).

Ik ben er altijd voor in om iets met haar te ondernemen dus ik heb volmondig "ja" gezegd.

Andere vrienden hebben afgelopen week "ja" tegen elkaar gezegd en hadden een klein feestje georganiseerd. Dat betekende dus voor Huize Zustertjen een gescheiden optreden vandaag.

Het was een prachtige dag en ik heb me ontzettend vermaakt. Ben wel een beetje verfikt, maar ach, je moet er iets voor over hebben, nietwaar?

Naderhand bleef er nog een stukje avond over en ben ik alsnog naar het andere partijtje gegaan.

En ook dat was gezellig.

Zo vullen we onze dagen. Vervelend leven hebben we toch hè!

Sneu

Over 17 dagen zitten we ruim 8 uur in een vliegtuig. Waarschijnlijk op waardeloze stoelen met nauwelijks beenruimte en daardoor even en passant trombose oplopend.
Maar dat hebben we er, denken we nu nog, voor over om New York te zien.
Nu zijn we alvast wat dingen aan het bespreken. Dollars? Je kunt al pinnen op Schiphol in dollars.
De gezamenlijke (vreet en zuip)pot? Die hangen we om Smitsky's nek en we gooien er allebei een x-bedrag aan kleurloze dollarbiljetten in. Zien hoever we daarmee komen. Een verloopstekker moet ik nog zien op te duikelen aangezien ze daar gebruiken maken van 110 volt. Zijn onze apparaten daar wel geschikt voor? Ontploffingen zijn ze overzees niet zo heel blij mee, dus als we ons verblijf niet willen verlengen is dat ook nog een punt van onderzoek. We moeten onszelf aanmelden via een site of we wel het land in mogen. Maar mijn paspoort is pas volgende week klaar. Proberen niet te vergeten dan de screening te doen.
Mijn fototas moet ook mee, maar waar laat ik dan mijn grote portemonnee met de broodnodige handige plasticjes? Die laat ik thuis ( de grote portemonnee, niet de plasticjes) en ik neem er eentje van Kiddie mee. Niet vergeten om een broek MET zakken aan te trekken c.q. in te pakken. En mijn flesje water dan?
Nou zegt Smitsky: ik heb een rugzakje. Ach wat sneu nou. Wil je erover praten?

Pre-appel

Nu we besloten hebben tot een regelrechte uitspatting, waarna we een jaar op een houtje moeten bijten begint de voorpret.

Gisteren een boekje gekocht met wandelingen. Jazeker, jullie lezen het correct.

Hoe kun je zo'n stad nu beter beleven dan door de straten te lopen.

Al moet je 's avonds en 's nachts niet door Central Park lopen of de Metro nemen want dan vraag je blijkbaar om een heel andere ervaring.

Lezend komen we erachter dat we bijna iedereen die iets voor ons doet ( taxi besturen, kamer schoonmaken, etc.) een fooi moeten geven, dat ze een ander voltage hebben ( dus even een adapter opsnorren voor camera/E-reader/mobiele telefoon) en dat er veel, heel veel mensen wonen en ook heel veel restaurantjes zijn.

We hebben besloten dat we regelmatig en gezond zullen eten. Nu maar hopen dat het land meer te bieden heeft dan een bagel ,hotdog ,burger, friet en vette pizza.